بورق

لغت نامه دهخدا

بورق. [ رَ ] ( معرب، اِ ) معرب بوره. یکی از عقاقیر اصحاب صناعت کیمیا. و آن بر چند صفت است: یکی بورق الخیز و قسمی دیگر که آنرا نطرون گویند و بورق الصناعة و زراوندی و این بهترین صنف بورق است. ( مفاتیح ). چیزی است مانند نمک. معرب بوره. ( غیاث ). انواع آن: بوره ارمنی، بوره زرگری، بوره خبازان و بوره زراوندی که بسرخی زند. بوره کرمانی، بوره مغربی و الوانش بسیاراست. ( از نزهة القلوب ). رجوع به بوره و بورک شود.

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - ملح آبدار برات سدیم که فرمول شیمیایی آن میباشد. وزن مخصوصش ۱ / ۷ و سختیش بین ۲ تا ۲ / ۵ است. بور. طبیعی مز. گس دارد تنگار ملح الصناعه. براکس. ۲ - شکر سفید.

دانشنامه عمومی

بورق (تفت). بورق روستایی در دهستان دهشیر بخش مرکزی شهرستان تفت استان یزد ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۳ نفر ( ۳۵خانوار ) بوده است.

کص یعنی چه؟
کص یعنی چه؟
بیشه یعنی چه؟
بیشه یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز