لغت نامه دهخدا
( باعثة ) باعثة. [ ع ِ ث َ ] ( ع اِ ) مؤنث باعث ، رجوع به باعث شود : چه کلی داعیه همت و باعثه ضمیر بر آن مقصورست. ( جهانگشای جوینی ).
( باعثة ) باعثة. [ ع ِ ث َ ] ( ع اِ ) مؤنث باعث ، رجوع به باعث شود : چه کلی داعیه همت و باعثه ضمیر بر آن مقصورست. ( جهانگشای جوینی ).
= باعث
سبب، علت، انگیزه، بواعث جمع