لغت نامه دهخدا
( جعافرة ) جعافرة. [ ج َ ف ِ رَ ] ( اِخ ) قبیله ای از تازیان که جعفربن کلاب پدر آنان است. ( ناظم الاطباء ).
جعافره. [ ج َ ف ِ رَ ] ( اِخ ) حمدانی گوید:در سرزمین مصر گروهی از فرزندان جعفر صادق از اولاد حسین بن علی ( ع ) [ هستند ]. ( صبح الاعشی ج 1 ص 359 ).
