لغت نامه دهخدا
( جازمیة ) جازمیة. [ زِ می ی َ ] ( اِخ ) فرقه ای است از متکلمین. عبدالکریم شهرستانی چنین آرد: جازمیه اصحاب جازم بن علی میباشند و ایشان بر قول شعیب اند که خدا را خالق اعمال عباد داند. و نیز قائل به «موافاة» باشند و گویند: خدا بندگانی را که میداند عاقبت آنان بر ایمان است دوست دارد و از آنان که عاقبتشان بر کفر است بیزار است و پیوسته با دوستان خود مهربان و نسبت به دشمنان خود خشمگین باشد. و نقل شده که درباره علی ( ع ) توقف کنند و صریحاً از او بیزاری نجویند ولی از دیگران بیزاری جویند. ( از ملل و نحل شهرستانی چ احمد فهمی ج 1 ص 206 ). در ذیل ملل و نحل بنقل از الفرق بین الفرق چنین آمده : جازمیه اصحاب جازم هستند، بیشتر عجارده سیستان بدین آئینند و درباره قدر و استطاعت و مشیت خدا به روش اهل سنت رفته اند و گفته اند: آفریدگاری جز خدا نیست و چیزی جز خواست خدا نباشد و میمونیه را که در باب قدر و استطاعت از قدریه پیروی کرده اند کافر شمارند، اینان در باب دوستی و دشمنی با بیشتر خوارج مخالفت کرده و گفتند: آن دو صفات خدا است و خداوند بندگان را به این جهت که عاقبت به کفر یا ایمان گرایند دوست دارد. و حق تعالی پیوسته دوستدار دوستان و دشمن دشمنان خود میباشد. ( از ذیل ملل و نحل چ احمد فهمی ج 1 ص 206 ). میرسید شریف در تعریفات چنین آرد: جازمیه اصحاب جازم بن عاصم و موافق با شیعه میباشند. ( تعریفات ص 50 ). در ترجمه الفرق بین الفرق ( چ دکتر مشکور ) این فرقه را «خازمیّه » و در ذیل همان کتاب بنقل از مختصر الفرق بین الفرق ص 80 آنها را «حازمیه » ضبط کرده اند. ( ترجمه الفرق بین الفرق ص 88 و ذیل همان صفحه ). رجوع به خازمیه و حازمیه شود.
