لغت نامه دهخدا
دنین. [ دَ ] ( ع مص ) آهسته سخن گفتن که فهمیده نشود از آن. || بانگ کردن مگس. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
دنین. [ دَ ] ( ع اِ ) سخن به آواز خفی که بفهم نیاید. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || گیاه کهنه سیاه. ( ناظم الاطباء ).