لغت نامه دهخدا
حسن فراهانی. [ ح َ س َ ن ِ ف َ ] ( اِخ ) مکنی به ابوالحسن. آذربیگدلی گوید: دیوانی در دو هزار بیت دارد. نصرآبادی احوال او را در تذکره ص 61 آورده گوید: دیوان انوری را شرح نگاشت. در تذکره غنی و ریاض الشعراء، جعفر فراهانی مکنی به ابوالحسن را یاد کرده و گویند ملقب به جلال الدین است و گویا جلال فراهانی در سده هشتم هجری و ابوالحسن سده یازدهم هجری را یکی پنداشته اند. ( ذریعه ج 9 ص 40 و 196 و 245 ).
