لغت نامه دهخدا
( احیاناً ) احیاناً. [ اَح ْ نَن ْ ] ( ع ق ) اتفاقاً. گاهگاه : اگر احیاناً چاره این شغل مرا [ احمد حسن ] بباید کرد من شرایط این شغل را درخواهم بتمامی. ( تاریخ بیهقی ). || هیچ. هرگز.
( احیاناً ) احیاناً. [ اَح ْ نَن ْ ] ( ع ق ) اتفاقاً. گاهگاه : اگر احیاناً چاره این شغل مرا [ احمد حسن ] بباید کرد من شرایط این شغل را درخواهم بتمامی. ( تاریخ بیهقی ). || هیچ. هرگز.
( احیاناً ) (اِ نَ نْ ) [ ع . ] (ق . ) ۱ - اتفاقاً، گاهگاهی . ۲ - هیچ ، هرگز.
۱. گهگاه.
۲. اتفاقاً.
۳. احتمالاً.
۱ - اتفاقا گاهگاه . ۲ - هیچ هرگز .