لغت نامه دهخدا
بادیز. ( اِخ ) دهی است از دهستان سبلوئیه بخش زرند شهرستان کرمان. در 36هزارگزی جنوب زرند سر راه مالرو عمومی زرند - رفسنجان در کوهستان واقعست. منطقه ای است سردسیر با 289 تن سکنه. آبش از قنات و محصولش غلات، حبوبات و شغل مردمش زراعت و راهش مالرو است و دبستان دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8 ).
بادیز. ( اِ ) بادیر باشد. رجوع به بادیر شود.
بادیز. ( اِخ ) ده کوچکیست از دهستان تمین بخش میرجاوه شهرستان زاهدان. در 44هزارگزی جنوب باختر میرجاوه در 15هزارگزی باختر راه فرعی میرجاوه به خاش واقعست. دارای 50تن سکنه میباشد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8 ).