لغت نامه دهخدا
ماکیاول. [ وِ ] ( اِخ ) به ایتالیائی ماکیاولی ،او تاریخدان و از اعضای دولت ایتالیا بود و در 1469م. در فلورانس متولد شد و به سال 1527 درگذشت. مدتی منشی مخصوص خزانه داری کل فلورانس بوده و در این مدت به چندین مأموریت سیاسی گسیل گردید. او مورد سؤظن «مدیسی ها» قرار گرفت بهمین علت ازامور سیاسی کناره گرفت و وقت خود را صرف تدوین افکارش در کتاب «شاهزاده » نمود ( 1513م ). ماکیاول پای بند و نگران آینده ملت ایتالیا بوده و گمان می کرد که در سیاست فقط باید به هدف توجه داشت و نباید گذاشت که پیش داوریهای اخلاقی در آن تأثیر نماید. او راست «هنر جنگ »، «تاریخ فلورانس » و جز اینها. ( از لاروس ). و رجوع به ماکیاولیسم شود.