لغت نامه دهخدا
فرش کردن. [ ف َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) گسترانیدن فرش در جایی. || پوشانیدن کف حیاط یا اطاق یا جای دیگر با آجر، سنگ و جز آن. ( یادداشت به خط مؤلف ).
فرش کردن. [ ف َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) گسترانیدن فرش در جایی. || پوشانیدن کف حیاط یا اطاق یا جای دیگر با آجر، سنگ و جز آن. ( یادداشت به خط مؤلف ).
( مصدر ) ۱ - گستردن فرش در کف اطاق ۲ - کف اطاق یا حیاط را با آجر کاشی یا موزائیک پوشاندن .
فرش کردن یا مفروش کردن به معنی پوشاندن سطح کف هر چیز با لایه ای الگودار است. این لایه دارای الگو می تواند یک قالی، پارکت، موکت، کفپوش پلاستیکی، کاشیو موزائیک یا هر چیز دیگر باشد.
• بتن
• روکش جاده
• کفپوش ها
• مصالح ساختمانی
• پدیدارهای باغ