کاه و کوه

لغت نامه دهخدا

کاه و کوه. [ هَُ ] ( ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) در مقام عدم تناسب و تقابل بکار رود، چون خرد و بزرگ ، ریز و درشت ، فیل و فنجان و چیزهائی که با هم در کیفیت و کمیت در دو جهت مختلف و دور از تناسب و هم آهنگی باشند.

فرهنگ فارسی

در مقام عدم تناسب و تقابل بکار رود
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم
فال نخود فال نخود فال تک نیت فال تک نیت فال انگلیسی فال انگلیسی فال احساس فال احساس