کد دسترسی

{access code} [مهندسی مخابرات] 1. ارقامی که پیش از پیش شماره های اتصال به شبکۀ بین شهری یا بین المللی گرفته می شود تا کاربر به شرکت ارائه دهندۀ خدمات مورد نظر متصل شود و بعد از این اعداد، شمارۀ مخاطب گرفته می شود 2. در ساختمان هایی که دارای تلفن مرکزی هستند، رقمی ...

کُد دسترسی (Access Code)
رشته ای منحصربه فرد از کاراکترها یا یک کد شناسایی (مثل نام کاربر، گذر واژه یا شماره شناسایی فردی) که کاربر به رایانه می دهد تا هویت خود را به شبکه معرفی کند. سیستم، این کد را با فهرست ذخیره شده ای از کلمات رمز و کاربران مجاز مقایسه می کند. اگر کد واردشده یک کد مجاز باشد، سیستم به کاربر اجازه دسترسی را در سطحی اعطا می نماید که برای آن کاربر خاص در نظر گرفته شده است. هر کلمه رمز می تواند ترکیبی از متن، اعداد، علامت ها و کاراکترهای دیگر باشد.

۱. ارقامی که پیش از پیش‏شماره‏های‏اتصال به شبکۀ بین‌شهری یا بین‏المللی گرفته می‏شود تا کاربر به شرکت ارائه‏دهندۀ خدمات مورد نظر متصل شود و بعد از این اعداد، شمارۀ مخاطب گرفته می‏شود