لغت نامه دهخدا
یرمیا. [ ی َ ] ( اِخ ) یرمیاه. ارمیا. یکی از انبیای بنی اسرائیل است. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به ارمیا شود.
یرمیا. [ ی َ ] ( اِخ ) یرمیاه. ارمیا. یکی از انبیای بنی اسرائیل است. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به ارمیا شود.
اسم: یرمیا (پسر) (عبری) (تلفظ: yarmiyā) (فارسی: يَرميا) (انگلیسی: yarmiya)
معنی: یهوه به زیر می اندازد، ( = ارمیا ) یرمیا یعنی «یهوه به زیر می اندازد»، ( اَعلام ) نام یکی از پیامبران بنی اسرائیل پسر حلیقا و دومین از انبیای اعظم عهد عتیق، ( عبری ) ( = ارمیا ) یرمیا یعنی ' یهوه به زیر می اندازد '، ارمیا، بزرگ داشته شده، نام یکی از پیامبران بنی اسرائیل