لغت نامه دهخدا
هق هق. [ هَِ هَِ ] ( اِ صوت ) حکایت صوت کسی که گریه بسیار کرده باشد و صدایی شبیه سکسکه از او برآید. ( از یادداشتهای مؤلف ). شنوشه. اشنوشه. ( یادداشت دیگر ).
هق هق. [ هَِ هَِ ] ( اِ صوت ) حکایت صوت کسی که گریه بسیار کرده باشد و صدایی شبیه سکسکه از او برآید. ( از یادداشتهای مؤلف ). شنوشه. اشنوشه. ( یادداشت دیگر ).
صدای گریه که در گلو افتد.
(اسم ) آوای گری. شدید صدای گریستن سخت : ((نرگس پایین اطاق هق وهق گریهمیکند. ) )