لغت نامه دهخدا
خوش قلب. [ خوَش ْ / خُش ْ ق َ ] ( ص مرکب ) نیکخواه. خواهنده خوشی برای دیگران. مقابل بدقلب.
خوش قلب. [ خوَش ْ / خُش ْ ق َ ] ( ص مرکب ) نیکخواه. خواهنده خوشی برای دیگران. مقابل بدقلب.
ویژگی کسی که به دیگران کینه و دشمنی ندارد، خوش باطن، پاک دل، خیرخواه.
نیکخواه خواهنده خوشی برای دیگران