صاحبه

لغت نامه دهخدا

( صاحبة ) صاحبة. [ ح ِ ب َ] ( ع ص ، اِ ) تأنیث صاحب. ج ، صاحِبات ، صَواحِب. || هر زنی که درک صحبت رسول ( ص ) کرده باشد.
- صاحبةالمنزل ؛ ام البیت. ام المثوی. ام المنزل. ام المسکن. کدبانو.

فرهنگ عمید

= صاحب

فرهنگ فارسی

مونث صاحب، و نیز به معنی زوجه
مونث صاحب جمع : صاحبات صواحب .

فرهنگ اسم ها

اسم: صاحبه (دختر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: sāhebe) (فارسی: صاحبه) (انگلیسی: sahebe)
معنی: مونث صاحب، دارنده، مالک، هم نشین و هم صحبت، یار، فرمانروا و حاکم، ( مؤنث صاحب )

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی صَاحِبَةٌ: همسر
معنی صَاحِبِهِ: همنشینش -یارش- رفیقش - مصاحبش -همراهش
ریشه کلمه:
صحب (۹۷ بار)ه (۳۵۷۶ بار)
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم