( صاحبة ) صاحبة. [ ح ِ ب َ] ( ع ص ، اِ ) تأنیث صاحب. ج ، صاحِبات ، صَواحِب. || هر زنی که درک صحبت رسول ( ص ) کرده باشد. - صاحبةالمنزل ؛ ام البیت. ام المثوی. ام المنزل. ام المسکن. کدبانو.
فرهنگ عمید
= صاحب
فرهنگ فارسی
مونث صاحب، و نیز به معنی زوجه مونث صاحب جمع : صاحبات صواحب .
فرهنگ اسم ها
اسم: صاحبه (دختر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: sāhebe) (فارسی: صاحبه) (انگلیسی: sahebe) معنی: مونث صاحب، دارنده، مالک، هم نشین و هم صحبت، یار، فرمانروا و حاکم، ( مؤنث صاحب )
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی صَاحِبَةٌ: همسر معنی صَاحِبِهِ: همنشینش -یارش- رفیقش - مصاحبش -همراهش ریشه کلمه: صحب (۹۷ بار)ه (۳۵۷۶ بار)