لغت نامه دهخدا
تانک. [ ن ِ ک َ /تان ْ ن ِ ک َ ] ( ع ضمیر ) اسم اشاره بصیغه تثنیه از برای مؤنث. ( ناظم الاطباء ). آن دو زن. ایشان دو زن.
تانک. ( انگلیسی ، اِ ) خزانه آب ونفت و غیره که در کارخانه ها بکار رود. بدین معنی ازهندی گرفته شده و در انگلیسی رایج است. رجوع به «تانکر» و فرهنگ نظام شود.
تانک. ( انگلیسی ، اِ ) ارابه بزرگ جنگی است که انگلیسیها در اثنای جنگ بین المللی اول اختراع کردند که در هر زمین ناهمواری میتواند عبور کند. ( فرهنگ نظام ). تانگ ، کلمه انگلیسی و ارابه زره دار جنگی است که با توپ و مسلسل مسلح است و چرخهای آن که از دنده های پولادین درست شده است بر روی نوارهای زنجیرمانندی از پولاد حرکت کند و جنگ آوران در میان آن که چون دژی پولادین و متحرک است نشینند و بدشمن تازند. اولین تانک در پایان سال 1916 م. بوسیله انگلیسیها ساخته و وارد میدان جنگ شد ولی در جنگ دوم جهانی از سلاحهای مؤثر و قابل توجه جنگ بشمار آمد.