دانشنامه آزاد فارسی
(یا: استوای زمینی)، دایرۀ عظیمه ای عمود بر محور زمین (خط واصل بین قطب ها). طول این خط ۴۰,۰۹۲ کیلومتر است و به ۳۶۰ درجۀ طولی تقسیم می شود. خط استوا از عریض ترین بخش کرۀ زمین می گذرد و معرف عرض جغرافیایی صفر درجه است. این خط زمین را به دو نیمکرۀ شمالی و جنوبی تقسیم می کند. استوای سماوی دایره ای است که در آن صفحۀ استوای زمینی کرۀ سماوی را قطع می کند.