لغت نامه دهخدا
جک. [ ج َک ک ] ( ع مص ) ساختن. بنا کردن : جک البناء الحائط. ( دزی ).
جک. [ ج َ ] ( انگلیسی ، اِ ) دستگاهی است اهرمی که برای بالا بردن و بالا نگه داشتن اتومبیل و ماشینهای سنگین نظیر آن هنگام تعمیر یا جابجا کردن افزارهای زیرین ، در زیر اتومبیل و جز آن نصب میکنند.
جک.[ ج ِک ک ] ( ع اِ ) فرورفتگی است مانند زاویه منفرجه در دیوار که به خارج میل دارد. مقابل رِخ . ( دزی ).