تبرئه

لغت نامه دهخدا

( تبرئة ) تبرئة. [ ت َ رِ ءَ ] ( ع مص ) پاک گردانیدن کسی را از چیزی. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رفع شبهه کردن از کسی و درست داشتن برائت او. || بیزار کردن کسی را از چیزی. ( اقرب الموارد ). بیزار کردن. ( دهار ) ( ترجمان علامه جرجانی ). بیزار ساختن از چیزی. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ معین

(تَ رِ ئِ ) [ ع . تبرئة ] (مص م . ) ۱ - پاک کردن . ۲ - رفع اتهام کردن .

فرهنگ عمید

پاک کردن از تهمت.

فرهنگ فارسی

۱- ( مصدر )پاک کردن . ۲ - بیزار کردن . ۳- رفع اتهام کردن . ۴- ( اسم )پاکی .

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] تبرئه (قرآن). تبرئه به معنای پاک گردانیدن کسی را از چیزی، رفع شبهه کردن از کسی و درست داشتن برائت اوست.
از واژه «برا» که شخصی اتهامی را از خود دور می کند یا دیگران و نیز خداوند، کسی را از آنها مبرا می کند، برداشت شده است. در قرآن بحث تبرئه حضرت ابراهیم ؛ تبرئه برادران حضرت یوسف ؛ تبرئه حضرت سلیمان ؛ تبرئه حضرت عیسی ؛ تبرئه حضرت مریم ؛ تبرئه حضرت موسی >احزاب/سوره۳۳، آیه۶۹.
۱. ↑ لغت نامه، ج۴، ص۵۵۶۹، «تبرئه».۲. ↑ انبیاء/سوره۲۱، آیه۶۴.
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «تبرئه ».
...

ویکی واژه

پاک کردن.
رفع اتهام کردن، پاک کردن از تهمت.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم