پرتابگر

لغت نامه دهخدا

پرتابگر. [ پ ِ گ َ ] ( اِخ ) یکی از راجه نشین های هندوستان است به مساحت 3781 هزارگزمربع و با 800000 تن جمعیت و پایتخت آن نیز بهمین نام است و 12755 تن سکنه دارد و میناسازی آن مشهور است.

دانشنامه عمومی

وسیله پرتاب یا پرتابگر ( انگلیسی: Launch vehicle ) یا حامل پرتاب، نوعی راکت است که در پرواز فضایی جهت حمل فضاپیما یا دیگر تجهیزات فضایی از سطح زمین به فضای بیرونی استفاده می شود. سامانه پرتاب شامل وسیله پرتاب، سکوی پرتاب و سایر زیرساخت هاست. گرچه وسیله ای که راکت حمل می کند اغلب یک ماهواره است که در مدار زمین جای می گیرد، برخی پروازهای فضایی مانند راکت های صوتی به شکل زیرمداری هستند، در حالی که دیگر راکت ها سرعت گریز فضاپیما از مدار زمین را فراهم می سازند.
وسیله های پرتاب مدار زمین مرکزی معمولاً در دو و گاهی چهار مرحله یا بیشتر پرتاب می شوند.

ویکی واژه

وسیلۀ پرتاب موشک.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم