لغت نامه دهخدا
هوک. [ هََ ] ( ع ص ) احمق و گول با اندکی زیرکی. یهکوک. ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).
هوک. [ هَِ وَک ک ] ( ع ص ) گول با اندکی زیرکی. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). یهکوک. ( منتهی الارب ).
هوک. ( اِخ ) رابرت. فیزیک دان و منجم معروف انگلیس ( 1635-1703 م. ). در رشته فیزیک کشفیات و تحقیقاتی به عمل آورده و کاشف قانونی است که به نام قانون هوک معروف است.