لغت نامه دهخدا
مزج. [ م ِ ] ( ع اِ ) بادام تلخ. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || انگبین. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). عسل و انگبین. ( ناظم الاطباء ).
مزج. [ م ِ زَ ج ج ] ( ع اِ ) نیزه خرد و کوتاه. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( دهار ) ( منتهی الارب ).
مزج. [ م ُ زَج ج ] ( ع ص ) نیزه بازُج. ( آنندراج ): رمح ٌ مزج ؛ نیزه باپیکان. ( منتهی الارب ).