شانه‌ای

لغت نامه دهخدا

شانه ای. [ ن َ / ن ِ ] ( ص نسبی ) ( برگ مرکب... ) نام برگچه هایی است که در دو طرف دُم برگ اصلی و در امتداد و موازات آن قرارگیرند. چون : برگ گل سرخ و اقاقیا و گردو و غیره و بطور کلی نباتات تیره نخود و قسمتی از نباتات تیره گل سرخ دارای برگهای مرکب شانه ای میباشند. تعداد برگچه های آنها در گونه های مختلف متفاوت میباشد و در بعضی از گونه ها به یک و یا یک زوج تقلیل می یابد و برگهای مرکب شانه ای نیز ممکن است به برگهای مرکب جزء تقسیم گردند مانند انواع اکاسیا و جغجغه و شب خسب و غیره. این قبیل برگها را دوشانه ای مینامند. ( از گیاه شناسی ثابتی ص 252 ).

فرهنگستان زبان و ادب

{pinnate} [زیست شناسی- علوم گیاهی] ویژگی بخش یا اندامی با ظاهر یا ساختاری شبیه به پر در گیاهان

ویکی واژه

ویژگی بخش یا اندامی با ظاهر یا ساختاری شبیه به پر در گیاهان.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم