رستوران

لغت نامه دهخدا

رستوران. [ رِ ت ُ / تو ] ( فرانسوی، اِ ) جایی که در آن غذا خورند و مشروب نوشند. ( فرهنگ فارسی معین ). مهمانخانه و قهوه خانه، این لفظ رستوران فرانسوی است. ( از فرهنگ نظام ).

فرهنگ معین

(رِ ) [ فر. ] (اِ. ) جایی که در آن غذا می خورند، غذاخوری (فره ).

فرهنگ عمید

جایی که در آن انواع نوشابه و اغذیه به فروش می رسد و مشتریان می توانند غذا را در همان جا مصرف کنند.

فرهنگ فارسی

مهمانخانه، جایی که در آن انواع غذاهارادرست کنند
( اسم ) جایی که در آن غذا و مشروب نوشند

فرهنگستان زبان و ادب

[گردشگری و جهانگردی] ← غذاخوری

دانشنامه عمومی

غذاخوری یا رستوران ( به فرانسوی: Restaurant ) نوعی بنگاه ( مؤسسه ) یا ( واحد صنفی ) است که در آن خوراک و نوشیدنی ارائه و در همان جا صرف می شود. مطلوبیت خوراک ارائه شده، چیدمان مناسب، تمیزی، قیمت، کیفیت غذا و خدمات و… می تواند در کیفیت رستوران و شهرت آن نقش مهم داشته باشد. گاهی ممکن است غذاخوری ها، بخشی از یک واحد بازرگانی و جهانگردی بزرگ تر باشند، مانند فروشگاه ها و مهمانخانه ها. 
غذاخوری ها از دیدگاه نوع مشتریان، بهای خوراک ها و کیفیت خدمات ارائه شده، اغلب به دو دسته بخش می شوند، دستهٔ نخست، غذاخوری های بی تکلف و ارزان قیمت اند که بیشتر مشتریانشان از باشندگان همان محل هستند یا در همان محدوده کار می کنند. در این گونه غذاخوری ها، مهمانان مقید به رعایت آداب و رسوم ویژه ای نیستند و بیشتر با لباس های معمولی و غیررسمی در غذاخوری حاضر می شوند. دستهٔ دوم غذاخوری های گران قیمت هستند. در این گونه غذاخوری ها، بهای خوراک ها و خدمات بالاست و بسته به عرف و فرهنگ جوامع گوناگون، میهمانان با پوشاک رسمی یا نیمه رسمی حضور می یابند. 
ارایهٔ غذا در رستوران با همکاری همهٔ کارمندان رستوران انجام می شود. چینش ادوات غذاخوری، ارایهٔ منو و دریافت سفارش از مهمانان و ارایهٔ غذا به ایشان، تحویل صورت حساب، دریافت وجه و در پایان مرتب ساختن و پیراستن میز از وظایف کارکنان رستوران است که امروزه با استفاده از نرم افزار رستورانی انجام میشود. پخت غذا نیز از وظایف آشپزها به شمار می آید. 
غذاخوری خویش یار یا سلف سرویس گونه ای از غذاخوری است که در آن خود مشتریان از خودشان پذیرایی کرده و به طور مستقیم درگیر می شوند. 
هم چنین، غذاخوری ها ممکن است گونهٔ ویژه ای از خوراک ها را ارائه کنند، مانند خوراک های دریایی، خوراک های گیاهی یا خوراک های ویژهٔ ملت ها و اقوام گوناگون. ( مانند رستوران ایرانی، چینی، لبنانی و … ) 
سفره خانه یا سفره خونه گونه ای از رستوران با محیط و معماری سنتی ایرانی است که در آن خوراکهای سنتی ایرانی پخت و ارائه می شود. 
طباخی ( در اصطلاح عامیانه: کله پزی ) گونه ای از غذاخوری سنتی ایرانی است که در آن غذاهای سنگین و پرحجم مانند کله پاچه، خوراک مغز، خوراک زبان و … ارائه می شود. 
مکانی است که به صورت خاص و حرفه ای به عرضه و توزیع نوعی خوراک سنتی ایرانی به نام دیزی ( آبگوشت ) می پردازد. و معمولاً در ظروف ای سفالی و لعابدار طبخ آماده و سرو می شود که به دیزی سنگی معروف است. آبگوشت ( شوربا یا دیزی یا پیتی ) یکی از غذاهای سنتی ایران است. در طبخ آبگوشت از گوشت و دنبه گوسفند، گوجه فرنگی ( و یا رب گوجه فرنگی ) و برخی حبوبات از قبیل نخود و لوبیا استفاده می شود. خوراکی رقیق که از پختن گوشت و پیاز و سیب زمینی و حبوبات درست می شود که در دو مرحله می خورند اول آب آن را با تکه های نان مخلوط نموده، می خورند ( تلیت ). بقیه مواد را می توان با گوشت کوب کاملاً کوبیده یا نکوبیده با نان، پیاز و چاشنی مانند ترشی و سبزی خوردن میل می کنند ( گوشت کوبیده ). در صورت پخته شدن در ظروف سنگی آن را دیزی سنگی می نامند. برخی افراد از طریق ترید کردن، نان های خشک را به مصرف مفید می رسانند. همچنین دیزی یکی از غذاهای محلی همدان به شمار می آید.
رستوران (فیلم ۱۹۸۲). رستوران ( انگلیسی: Diner ) فیلم کمدی - درام ساختهٔ بری لوینسون و محصول سال ۱۹۸۲ است.
رستوران (فیلم ۱۹۹۸). «رستوران» ( انگلیسی: Restaurant ( 1998 film ) ) یک فیلم به کارگردانی اریک بروس است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. 

ویکی واژه

جایی که در آن غذا می‌خورند، غذاخوری (فره).
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم