لغت نامه دهخدا ( آن زمان ) آن زمان. [ زَ ] ( ق مرکب ) آنگاه. در آن وقت : بگستهم گفت آن زمان شهریارکه تنگ اندرآمد مرا روزگار.فردوسی.به بستند بندی بر آئین خویش بدانسان که بود آن زمان دین و کیش.فردوسی.|| بَعد. پس. سپس.