رداپوش

لغت نامه دهخدا

رداپوش. [ رِ ] ( نف مرکب ) پوشنده و دربرکننده ردا. که ردا بپوشد. که ردا دربرکند. || کنایه از زاهد و درویش. ( از فرهنگ زلیخای جامی ) ( از آنندراج ).

فرهنگ فارسی

پوشنده و در بر کننده ردا یا کنایه از زاهد و درویش .
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم