این عبارت اظهار حالتی از ناامیدی، اندوه یا پذیرش مصیبتهای زندگی است که فرد ترجیح میدهد مرگ را به تحمل شرایط دشوار زندگی ترجیح دهد. این جمله معمولاً برای بیان شدت ناراحتی یا سختی وضعیت به کار میرود و بار عاطفی قوی دارد.
این عبارت اظهار حالتی از ناامیدی، اندوه یا پذیرش مصیبتهای زندگی است که فرد ترجیح میدهد مرگ را به تحمل شرایط دشوار زندگی ترجیح دهد. این جمله معمولاً برای بیان شدت ناراحتی یا سختی وضعیت به کار میرود و بار عاطفی قوی دارد.