عنصر شماره ۹۵ اتمی در جدول تناوبی «اَمریسیوم» نام دارد و با نماد شیمیایی Am شناخته میشود. این عنصر فلزی نقرهای رنگ و پرتوزا است که در هوای گرم و خشک بهتدریج اکسید شده و جلای خود را از دست میدهد. اَمریسیوم از خود تشعشعات آلفا و گاما ساطع میکند و به دلیل ویژگیهای رادیواکتیو، کاربردهای خاصی دارد. این عنصر نخستین بار در سال ۱۹۴۴ توسط تیمی از دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا به سرپرستی گلن سیبورگ کشف شد و نام آن از ایالات متحده آمریکا گرفته شده است. عدد اتمی آن ۹۵ است و جرم اتمی تقریبی آن ۲۳۹٫۰۵ میباشد. اَمریسیوم جزو عناصر گروه اکتنیدها قرار دارد و در حالت استاندارد جامد و رادیواکتیو است. این عنصر نقطه ذوب ۱۱۷۶ درجه سانتیگراد و نقطه جوش ۲۶۰۷ درجه سانتیگراد دارد و ظرفیتهای شیمیایی ۳، ۴، ۵ و ۶ را نشان میدهد. یکی از کاربردهای مهم اَمریسیوم، استفاده از ایزوتوپ امریسیوم-۲۴۱ در حسگرهای دود و سیستمهای ایمنی اطفای حریق است. این عنصر همچنین در مطالعات علمی و تحقیقات هستهای کاربرد دارد و نمونهای از عناصر مصنوعی با خواص پرتوزا محسوب میشود. به طور کلی، اَمریسیوم عنصری کمیاب، رادیواکتیو و کاربردی در فناوریهای خاص است.