ماهیت و هستی دو مفهوم فلسفی هستند که به ذات و وجود یک چیز اشاره دارند. «ماهیت» یعنی ذات یا ویژگیهای اصلی که یک شیء یا پدیده را مشخص میکند و بدون آنها آن چیز دیگر همان نخواهد بود. «هستی» به معنای وجود داشتن است و به وجود واقعی یا محسوس یک چیز اشاره میکند. فلسفه تلاش میکند رابطه میان این دو را بررسی کند.