پسوند مصدری

پسوندی است که به ریشه فعل اضافه می‌شود و کلمه‌ای با معنا و نقش اسمی (مصدری) می‌سازد. مصدری یعنی آنکه اسم می‌کند کلیت فعل را بیان کند. مثال: پسوند "-ن" در "خوردن" یا "-یدن" در "رفتن". این پسوندها نفوذ گسترده‌ای در زبان فارسی دارند.