کنگلک

کنگلک. [ ک ُ گ َ ل َ ] ( مغولی،اِ ) پیراهن. قمیص. ( فرهنگ فارسی معین ):
گل کنگلک به دست حسد چاک می زند
برتو چو دید زینت ترلیک زرکشی.وصاف الحضرة ( ازفرهنگ فارسی معین ).و رجوع به کنکلک شود.