عیکان

عیکان. [ ع َ ی َ ] ( ع مص ) دوش جنبان رفتن. ( از منتهی الارب ). در حال حرکت دادن دو منکب، راه رفتن. ( از اقرب الموارد ).
عیکان. [ ع َی ْ ی َ ] ( اِخ ) بمعنی عیکتان است. ( از منتهی الارب ).نام دو کوه است در شعر عجیر سلولی، و گویند با عیکتان یکسان است. رجوع به معجم البلدان و عیکتان شود.