لغت نامه دهخدا
پزداغ. [ پ َ / پ ِ / پ ُ ]( اِ ) مصقله که بدان آینه و شمشیر و جز آن زدایند و روشن کنند. ( شعوری از شرفنامه ). رجوع به پزلاغ شود.
پزداغ
فرهنگ معین
(پِ ) (اِ. ) بزداغ، ابزاری برای زدودن زنگ تیغ یا شمشیر.
فرهنگ عمید
وسیله ای که با آن زنگ تیغ، شمشیر، و مانند آن را پاک کنند.
ویکی واژه
بزداغ، ابزاری برای زدودن زنگ تیغ یا شمشیر.
