لغت نامه دهخدا
منثدق. [ م ُ ث َ دِ ] ( ع ص ) هجوم آورنده برای جنگ. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آنکه هجوم می آورد برای جنگ باکسی. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || تاراج گر. غارت کننده. گویند: وجدتهم منثدقین، یعنی یافتم ایشان را تاراج کنندگان. ( از ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انثداق شود.