لغت نامه دهخدا
طرستوج. [ طَ رَ ] ( معرب، اِ ) نوعی از ماهی دریائی باشد. گویند خوردن آن شبکوری ببرد. ( برهان )( آنندراج ). ترستوج نیز گویند، و آن ماهی دریائی بود، و به یونانی طریقلا خوانند، و اهل آندلس آن را مل نامند. دیسقوریدس گوید: ادمان خوردن وی کردن، شبکوری آورد و باریکی چشم آورد. و چون بشکافند و بر گزندگی تنّین بحری و عقرب و عنکبوت نهند شفا یابد. ( اختیارات بدیعی ). معرب ترستوج است، به یونانی طریغلا نامند وبه عجمی اندلس مل، و آن صنفی از ماهی بحری است که آدمیان را اکل آن مورث شبکوری و غشاوه چشم است. ( فهرست مخزن الادویة ). ترستوج. درستوج. طریغلا. مل. مول. ورجوع به حیوةالحیوان ج 2 ص 83 و دزی ج 2 ص 35 شود.