لغت نامه دهخدا
شحاذ. [ ش َح ْ حا ] ( ع ص ) ستیهنده و تیز. ( شحاث بثاء غلط است چنانکه گذشت در شحاث ) ( از منتهی الارب ). || سائل. ( از اقرب الموارد ). گدای. ستیهنده در سؤال. گدای مبرم در سؤال. گدای سمج. ( یادداشت مؤلف ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟