اندوب
لغت نامه دهخدا
اندوب. [ اَ ] ( اِ ) جوششی است با خارش که پوست بدن را سیاه کند و درشت گرداند آنرا بعربی قوبا گویند. ( برهان قاطع ) ( هفت قلزم ) ( از آنندراج ). جوششی با خارش که بر پوست آدمی برآید و آن را سیاه و خشن کند و اندروب نیز گویند. ( ناظم الاطباء ):
ترا کی خوش بود دیدار محبوب
که داری در همه اندام اندوب.افضل الدین کرمانی.و رجوع به اندروب و اندوج و قوبا شود.
فرهنگ عمید
= اندروب
جمله سازی با اندوب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 وقتی شاعر با کلمات سنگین از اندوب و رنج قلبی خود صحبت میکند، مخاطب متوجه عمق غم و اندوه پنهان در کلام او میشود.
💡 او با وجود تمام اندوبهایی که در زندگی خود تجربه کرده بود، همچنان تلاش میکرد تا لبخند را بر لبان عزیزانش بازگرداند.
💡 در آن شبهای بسیار سرد و تاریک، اندوب و غمی عمیق بر دل تمام ساکنان این روستای کوچک و دورافتاده سایه افکنده بود.