لغت نامه دهخدا
التفاع. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) چادر در خود پیچیدن. ( منتهی الارب ). چادر بسر کشیدن. ( تاج المصادر بیهقی ). || سبز شدن زمین بگیاه.( منتهی الارب ). سبز شدن زمین. ( تاج المصادر بیهقی ). || برگردیدن رنگ، یقال التفع لونه؛ ای تغیر. ( منتهی الارب ). و بدین معنی رجوع به التقاع شود.
