احکام نفسی

[ویکی فقه] احکام نفسی به احکام دارای مصلحت به اعتبار نفس متعلقات آن ها اطلاق می شود.
احکام نفسی که مقابل احکام غیری می باشد، آن دسته از احکام (مجعولات) شرعی است که جعل به طور مستقیم به متعلق آن ها تعلق گرفته و به خودی خود مطلوب شارع می باشد، نه به خاطر امر دیگری؛ به بیان دیگر، احکام نفسی، به احکامی می گویند که در خود آن ها مصلحت وجود دارد؛ بنابراین، هرگاه مورد تکلیف و حکم به خودی خود مطلوب و مورد نظر باشد، به آن تکلیف نفسی می گویند، مثل: وجوب نماز و حرمت خمر.