مخبول

مترادف‌ها

دیوانه، مجنون، احمق، ابله، نادان، بی‌عقل

متضادها

عاقل، خردمند، هوشیار

لغت نامه دهخدا

مخبول. [ م َ ] ( ع ص ) مصروع. ( ناظم الاطباء ). || پریشان عقل.( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). دلشده. ( مهذب الاسماء ). || ( در اصطلاح عروض ) چون هر دو سبب این جزو [ یعنی مستفعلن ] بدین زحاف ناقص می شود و آنکه بنفس خویش مستثقل می آید آن را مخبول خواندند. ( المعجم، با مقابله مدرس رضوی چ 1 ص 41 ).
- مخبول مذال؛ چون در مستفعلن خبل و اذالت جمع شود به صورت فعلتان درآید آن را مخبول مذال گویند. ( از المعجم، با مقابله مدرس رضوی چ 1 ص 41 ).

فرهنگ معین

(مَ ) [ ع. ] (اِمف. ) ۱ - آن که به فساد عقل و تباهی عضو دچار باشد. ۲ - در علم عروض خبل اجتماع خبن و طی است در «مستفعلن »، «متعلن » بماند، «فعلتن » به جای آن بنهند و این فاصلة کبری است.

فرهنگ عمید

= خبل

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - آنکه بفساد عقل و تباهی عضو دچار باشد. ۲ - خبل اجتماع خبن و طی است در مستفعلن متعلن بماند فعلتن بجای آن بنهند و این فاصل. کبری است.

دانشنامه آزاد فارسی

رجوع شود به:خبل

ویکی واژه

آن که به فساد عقل و تباهی عضو دچار باشد.
در علم عروض خبل اجتماع خبن و طی است در «مستفعلن»، «متعلن» بماند، «فعلتن» به جای آن بنهند و این فاصلة کبری

جمله سازی با مخبول

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در متون ادبی کلاسیک، گاهی از واژه مخبول برای توصیف شخصیت‌هایی استفاده می‌شود که به دلیل ناتوانی ذهنی، رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی و عجیب از خود نشان می‌دهند.

💡 او که در دوران کودکی دچار حادثه‌ای ناگوار شده بود، اکنون به عنوان یک فرد مخبول شناخته می‌شد و نیاز به مراقبت‌های ویژه از سوی خانواده داشت.

💡 برخی از اهالی محله به دلیل ندانستن حقیقت، او را یک آدم مخبول می‌پنداشتند، در حالی که او در واقع بسیار باهوش و بسیار تیزبین بود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران