لغت نامه دهخدا
خظبظ. [ خ َ ظِن ْ ب َ ظِن ْ ] ( ع ص ) آگنده گوشت. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
- فرس خظی بظی؛ اسب آگنده گوشت. ( از منتهی الارب ).
خظبظ. [ خ َ ظِن ْ ب َ ظِن ْ ] ( ع ص ) آگنده گوشت. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
- فرس خظی بظی؛ اسب آگنده گوشت. ( از منتهی الارب ).
