الجواهرالمضیه

[ویکی فقه] جواهرالمُضِیه، نخستین تألیف در باره طبقات و شرح احوالِ عالمان حنفی، به عربی، اثر ابن ابی الوفاء عبدالقادربن محمد قُرَشی (متوفی ۷۷۵)می باشد.
به نوشته مؤلف، سبب تألیفِ این کتاب، نبودن کتابی در باره طبقات و احوال عالمان حنفی مذهب و ترغیبِ برخی استادان و معاصران او، مانند قطب الدین عبدالکریم حلبی، تقی الدین سُبکی شافعی، ابوالحسن علی ماردینی و فرزند او عبداللّه بوده است.
تاریخ تألیف جواهر المضیه
تاریخ شروع و پایان تألیف الجواهر المضیه معلوم نیست، اما ذکر تاریخ ۷۵۹ در کتاب نشان می دهد که تألیف کتاب چند سال پیش از ۷۵۹ آغاز شده است، هرچند که با توجه به برخورداری مؤلف از راهنمایی عالمان مذکور (رجوع کنید به سطور قبل ) می توان حدس زد که او سالها پیش از آن به تمهید مقدمات تألیف مشغول بوده است.
همچنین از ذکر تاریخ ۷۷۱ و تکرار آن بر می آید که تألیف کتاب تا سال های پایانی عمر مؤلف ادامه داشته و احتمالاً در اواخر عمرش، با سرعت بیشتری پیش رفته است.
کتاب شناسی
← ابواب جواهر المضیه
...