ابن حداد ابوبکر محمد بن احمد کتانی مصری

[ویکی فقه] اِبْن ِ حَدّاد، ابوبکر محمد بن احمد بن محمد بن جعفر کِتانی مصری (۲۶۴-۳۴۴ق /۸۷۸ - ۹۵۵م )، فقیه و قاضی شافعی بود.
وی از عنفوان جوانی به تحصیل علوم متداول زمان خود پرداخت.ادبیات را نزد استادانی چون محمد بن وَلاّد تمیمی، از شاگردان مُبرَّد و ثَعْلَب (ه م م ) فراگرفت و در رشته های مختلف علوم ادب از جمله نحو، لغت و شعر متبحر شد.
ذهبی، محمد، ج۱۵، ص۴۴۶، سیر اعلام النبلاء، به کوشش شعیب ارنؤوط و ابراهیم زیبق، بیروت، ۱۴۰۵ق /۱۹۸۵م.
ابن حداد بیش تر به عنوان فقیه شهرت یافته است تا به عنوان محدّث یا ادیب، از مشایخ وی در فقه می توان قاضی ابوعُبید بن حَرْبَوَیْه (از شاگردان ابوثَوْر و داوود ظاهری )، ابو اسحاق مَرْوَزی (از حلقه های اتصال فقه شافعی )، محمد بن عُقَیل فِریابی، بِشْر بن نصر، منصور بن اسماعیل ضَریر و ابن بَحْر را یاد کرد.
سبکی، عبدالوهاب، ج۳، ص۸۱، طبقات الشافعیة الکبری، به کوشش محمد حلو و محمد طناحی، قاهره، ۱۳۸۴ق /۱۹۶۴م.
ابن حداد در۳۱۰ق /۹۲۲م به بغداد سفرکرد در آن شهر با دانشمندانی چون صَیْرَفی، ابوسعید اصطخری و محمد بن جریر طبری دیدار کرد.
سبکی، عبدالوهاب، ج۳، ص۷۹، طبقات الشافعیة الکبری، به کوشش محمد حلو و محمد طناحی، قاهره، ۱۳۸۴ق /۱۹۶۴م.
...