بامتانت
لغت نامه دهخدا
بامتانت. [ م َ ن َ ] ( ص مرکب ) ( از: با + متانت ) که متانت دارد. که متین است. متین. رجوع به متانت و متین شود.
فرهنگ فارسی
که متانت دارد
بامتانت. [ م َ ن َ ] ( ص مرکب ) ( از: با + متانت ) که متانت دارد. که متین است. متین. رجوع به متانت و متین شود.
که متانت دارد