لغت نامه دهخدا
پزا. [ پ َ ] ( نف ) صفت فاعلی دائمی از پزیدن. که زود پزد. آنچه که در حرارت کم پخته شود و بیشتر در حبوبات گویند: لپه پزا. نخود پزا. ( مقابل ناپز و ناپزا ). || در کلمات مرکبه مانند ناپزا بمعنی ناپزنده یا دیرپزنده و دست پزا بمعنی دست پخته است.