لغت نامه دهخدا
زونزک. [ زَ وَ زَ ] ( ص ) مردم گوژپشت و زبون و حقیرجثه را گویند. ( برهان ) ( از ناظم الاطباء ). رجوع به زونگ و زونگل شود.
زونزک. [ زَ وَزَ ] ( ع ص ) کوتاه بالا زشت رو خرامان رفتار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). رجوع به زونک شود.
