لغت نامه دهخدا
اخثار. [ اِ ] ( ع مص ) سطبر و جغرات گردانیدن شیر را. کلچانیدن. || اخثار زَبد؛ مسکه را فسرانیدن، یعنی ناگداخته گذاشتن. بناگداختن مسکه. ( تاج المصادر بیهقی ).
- امثال:
مایدری ا یخثر ام یذیب؛ درباره کسی گویند که بیرون شد کار نداند و مترددباشد.
