ابن غلبون ابوالطیب عبدالمنعم بن عبدالله

[ویکی فقه] اِبْن ِ غَلْبون، ابوالطیب عبدالمنعم بن عبدالله بن غلبون بن مبارک (۱۲ رجب ۳۰۹-۷ جمادی الاول ۳۸۹ق /۱۶ نوامبر ۹۲۰-۲۶ آوریل ۹۹۹م )، مقری و محدث شافعی مصری می باشد.
وی در حلب زاده شد، در مصر سکنی گزید و همان جا درگذشت.
ابن خلکان، وفیات، ج۵، ص۲۷۷.
ابن غلبون در قرائت از استادانی مانند ابراهیم بن عبدالرزاق، محمد بن جعفر فریابی و ابن خالویه بهره برد
ذهبی، محمد، ج۱، ص۱۸۴، تاریخ الاسلام، حوادث ۳۸۱-۴۰۰ق، به کوشش عمر عبدالسلام تدمری، بیروت، ۱۴۰۹ق / ۱۹۸۸م.
ابن غلبون بعدها خود در این دو رشته به تدریس پرداخت. برخی از شاگردان وی در قرائت عبارت بودند از: فرزندش ابوالحسن طاهر، مکی بن ابی طالب قیسی، ابوعمر طلمنکی، احمد بن نفیس و مقدسی جغرافی دان مشهور.
ذهبی، محمد، ج۱، ص۱۸۴، تاریخ الاسلام، حوادث ۳۸۱-۴۰۰ق، به کوشش عمر عبدالسلام تدمری، بیروت، ۱۴۰۹ق / ۱۹۸۸م.
...