لغت نامه دهخدا
ینالتکین. [ ی َ ت َ ] ( ترکی، اِ مرکب ) ولیعهد جبویه. ( مفاتیح ). عنوان جانشینان بعضی از ملوک ترک بوده است. ( تاریخ بیهقی چ فیاض ذیل ص 267 ). رجوع به ینال شود.
ینالتکین. [ ی َ ت َ ] ( اِخ ) احمد ینالتکین، از درباریان سلسله غزنوی بود. و رجوع به احمد ینالتکین شود.
